سلام...
اسم اين شعر هست «چون خورشيد» كه كاريه از خانم زهرا محدثي خراساني...

بتابان آسمان من، نگاه آتشينت را
چراغان كن به لبخندي شب سرد زمينت را

براي رويش يك آسمان صاف در پاييز
شكوفا كن نگاه سبز و باران آفرينت را

شكيبايي برايم آرزو كن اي همه خوبي
كه بي تا بانه ميگريم نگاه آخرينت را

بهاران مي‎شود پاييز هستي تا تو مي‎خواني
به گوش زندگي آوازهاي دلنشينت را

يقين دارم در آن صبحي كه چون خورشيد مي‎آيي
به مهري مي‎نوازي ماه من، عاشقترينت را


........... يا علي ............