بدون تو نمی شود به باغ آرزو رسید

نمی شود بدون تو در این هوا نفس کشید

نگاه کن که بی نوا به کنج غربتی سیاه

ز دوری ات به جز غم و کویر و خستگی ندید

تو آب را لطافتی٬ تو صبح را طراوتی

به عشق روی تو دلم تمام عمر را دوید

بیا که در نبود تو٬ تو ای شکوه چشمه سار

کبوتر نشاط من ز بام خاطرم پرید

خوشا به حال او کمی نگاه دوست را

به قیمت سپردن حیات خویشتن خرید

فقط تویی بهانه قشنگ های و هوی من

بیا که با تو می شود به باغ آرزو رسید

"محمد شریفی"